როდესაც ვაკვირდები ჩვენს საზოგადოებას მიჩნდება იმედი რომ დადგება დღე როდესაც ამ საზოგადოების წევრად ყოფნა იქნება იოლი და სასიამოვნო, რადგან ბედნიერება ხომ სიმშვიდე, შინ ყოფნაა. განსაკუთრებით მაშინ მეძლევა იმედი როდესაც ვიხსენებ ამ საზოგადოების ზრდის ამსახველ ორ ფაქტს რომელიც ერთმანეთისგან არც ისე დაშორებულია; ჩემი პირველი კამათი მომივიდა მე10ე კლასში როდესაც კლასელმა განმიცხადა რომ ქვას ესროდა იმ ბიჭს რომელსაც ქუჩაში ყურსასმენებით დაინახავდა, უშედეგო კამათის შემდეგ ბავშვურად გამოვუტანე განაჩენი რომ მას მომავალი არ აქვს, ისე აგიხდეთ ყველა ოცნება როგორც იმას ჩემი სიტყვები, ორ წელში უკვე ციხეში იყო. ამ ფაქტიდან არც ისე დიდი ხნის შემდეგ( 10 წელია ამ ორ ფაქტს შორის), აუდიტორიაში შემოდის ქალი და გვეუბნება (არ გვეკითხება) ვისაც თან აქვს პირადობის მოწმობა მივიდეთ და მოვაწეროთ ხელი რომ წინააღმდეგები ვართ ერთსქესიანი ქორწინების, და აუდიტორია რომელშიც ისხდნენ გოგონები ტრადიციული ოჯახებიდან უმეტესობა სოფელში მცხოვრები, და შეუსწორეს ქალბატონს რომ განცხადება უნდა გაკეთებულიყო კითხვითი ფორმით და არა იმპერატივით და რატომ არ უშვებდა იმ აზრს რომ ყველა შეიძლება არ იყოს ამის წინააღმდეგი. ყოველგვარი შეკამათებისა და მათი აზრების ჭეშმარიტებად აღიარების მოთხოვნის გარეშე აუდიტორიის უმეტესმა ნაწილმა ხელი არ მოაწერა და იმ რამოდენიმეს ვინც მოაწერა არ მოხვედრია არც მწარე სიტყვა,არც დამდაღველი მზერა ისევე როგორც არახელმომწერებს არ მოსთხოვეს პასუხი საქციელზე, პროცესის დასრულების შემდეგ გაგრძელდა ყველა შეწყვეტილი დიალოგი, ყოველგვარი პოლემიკის და ამ ფაქტზე გამოხმაურების გარეშე. ვაკვირდებოდი ამ ყველაფერს ჩუმად და შედეგი მართლა მოულოდნელი იყო იმის გათვალისწინებით თუ როგორ ტიპის აუდიტორია იყო იქ.რათქმაუნდა ეს არ მაძლევს საბაბს ვიფიქრო რომ მთელი ერი ასეთი ტოლერანტულია მაგრამ ეს პატარა ცვლილებაც სასიამოვნოა. ( ისე ის ფაქტიცაა გასათვალისწინებელი რომ აუდიტორიაში მხოლოდ 21-22 წლის გოგონები ისხდნენ წარმატებული "ლავ სთორები"-თ და სავარაუდოდ უფრო დაბრკოლებებიან სიყვარულს გულშემატკივრობენ ვიდრე ერთსქესიანებს).
ამის დაწერა მომინდა სწორედ დღეს როდესაც დილით ცხელცხელ ამბებში წინა პლანზე ამოტივტივებულმა განცხადებამ ჯერ თვალები მატკინა და მერე ჩამიხერგა გული
( საუბარია ერის მიერ დიდად დაფასებული ადამიანის განცხადებაზე სუროგატი დედების და ხელოვნური განაყოფიერებით გაჩენილ ბავშვების პრობლემურობაზე). ბოლო რამოდენიმე დღის მოვლენების დაკვირვება მტკივნეულია იმიტომ რომ ეს ცხადად მაჩვენებს როგორ არაჯანსაღ ფორმებს იღებს ეს და ერი მასიური ფანატიზმის სიღრმეებში იძირება. რწმენა ხომ სულიერ სიმშვიდეს უნდა გაძლევდეს რა აზრი დევს რელიგიური მსახურების გაუაზრებელ, გამექანიკურებულ მოტორიკამდე დაყვანას თუ ის არაფერს არ გვძენს მხოლოდ და მხოლოდ გვაცხვარებს. სწორედ გაცხვარება გვიყინავს გონებას და გვართმევს საღ აზრს. რა მნიშვნელობა აქვს რომელი აღმსარებლობის ხარ, ან შეიძლება საერთოდ არ ხარ არცერთი აღმსარებლობის, დარჩი ადამიანად! ნებისმიერი თქვენგანის რელიგიაც ამას გასწავლით, თუ ცოტა ყურადღებით ჩააკვირდებით. ცხვარი ადვილი სამართავია; შენი გაცხვარებით ნუ გახდი რელიგიას/რწმენას ბინძური პოლიტიკის ნაწილად.
Being sheep sucks when you are supposed to be a human!